دارم میرم از این خونه که رویاهاش پریشونه از این کوچه که دلتنگه از این شهری که دل خونه
تو دیگه پا به پام نیستی ولی من باز هم زنده م عجب جون سختی ام من که هنوزم فکر آینده م به فکر روزهایی که بدونه تو بازم شاده ببین این زخمایه کهنه چه امیدی بهم داده
میدونم باز هم میشه بدونه فکر عاشق شد برای یک دله ساده دوباره صافو صادق شد اگه سختو اگه آسون من آخر از تو دل کندم اگه ازم بدی دیدی که شرمندم
اگه سختو اگه آسون من آخر از تو دل کندم اگه ازم بدی دیدی که شرمندم
تو از چشام نمیخونی غمایه بی زبونم غمه داغی که سوزونده تا مغزه استخونم رو
واسه این درد بی درمون دیگه راه علاجی نیست دارم میمیرمو دیگه به دارو احتیاجی نیست
غرورم میگه باید رفت دلم میگه یکم دیگه تحمل کن ولی هرگز دلم بوق خورده که میگه اگه سختو اگه آسون من آخر از تو دل کندم اگه ازم بدی دیدی که شرمندم
اگه سختو اگه آسون من آخر از تو دل کندم اگه ازم بدی دیدی که شرمندم