بیو

خبری نیست بجز دوری و دلتنگی تــ🫵ــو...

کاش
با رسیدن انار
تو
نیز برسی.

سرد تر از برگریزان پاییز،
نفس های ماست بی تو...

امشب از شوق وصال تو،
به چشم خوابی نیست...

خواب شب از چشم من.
شوق وصال تو ربود...

ویرانه دل ماست، که صید نگه اوست...

دل اگر سرد شود.
از غم بی مهری اوست...

چشم تو بس خیمه گاه،
شب شعر های من است...

بی خیال
پاییز
تو کنارم باشی
حلّه.

دلتنگ
که
باشی
همه ی
فصل ها
پاییزه.

بی‌ تو
بی برگ تر
از پاییزم.

من
و
پاییز
فقط
تو را کم داریم .

دل دیوانه ی ما را،
به جز وصل تو نیست درمان...

دلتنگی هم جزئی از عاشقیست...

تنها چیزی که از تو ندارم، فقط خود تــ🫵ـویی 🥺🥺🥺

پشت این چهره ی خندان،
غمی بی پایان جریان دارد...

که تحمل نفس های اضافی بی تو سخت استـ...

ز لبهای شکر بار تــ🫵ــو هرگز سیر نشد دل...

به تماشا بنشینم
خودم را
یک شب

افتادم از پا
تا
تو
دست کشیدی .

بایست،
افتاده
تماشا ندارد.

برای
دیدنت
نشسته ام ز پا

آینه باش
ببین ولی دل نبند.

کجایی ببینی دل چشم به راه دیدار توست...