متن های عاشقانه، غمگین، خاص، بیو، شعر و جملات زیبا
زیبا متن: مرجع متن های زیبا کوتاه
حوصله کن،
ابرِ پنهانِ زیرِ پلکم.
طعمِ نبات را
روی لبِ استکان چشیدم؛
انگار کسی
تهمانده را
با خود نمیبرد.
و تو، شب به شب، بالشِ
کسی را میبویی
که امضای رفتنش را
کنده است.
جهان،
به کوچکیِ مشتِ تو بود
وقتی
دستِ مرا گرفتی
و تمامِ فاصله را
خط زدی.
شادی خالص نگنجد در این محنت سرا
گویی همه دل خوشی های این دنیا در کلافی از رنج پیچیده شده و به آدمی ارزانی شده ،حتی اگر آن دل خوشی، میوه دل چون فرزند باشد یا پاره دل چون عشق باشد . فقط خدا کند بعد از باز کردن کلاف...
گهی دلگیرم از دنیـــــا
گهی از دست آدمهــــا.
گهی دنیا به کام است و،
گهی ناکامم از دنیــــا...
شبهای دلم می گذرد در غم عشق
تنها تو شدی در دل من محرم عشق
مهرت به دلم نشسته خوش می دانی؟
ای کاش که باشی تو کمی آدم عشق
به خدا ناز تو با بوسه خریدن دارد
چهرهی همچو گلت لذت دیدن دارد
آه از آن خال لبت هیچ نگو، تب کردم
لب عُنابی تو وه که مکیدن دارد
تبش قلبم اگر گوش کنی میفهمی
طفلکی مرغ دلم قصد پریدن دارد
شعرهایم که نخواندی و ز من بگذشتی
بشنو...
دل بیچاره، گیرِ
یه آدمی افتاده
که از اقبالِ بدش
تو دلبری استاده
«دوست داشتن»
ما را در وطنمان خانه بخشید
در قلبهایی که خودشان را به یاد آوردند
آنچنان زیبا، عمیق و شگرف
که دستانمان توان لمس کردنش را نداشت
آنچنان بلورین، شفاف و لطیف
در پیوند با قلبمان
که حتی ما را توان دست یازیدن به آن نبود
یا آلوده کردنش...
تو آرزوی منی، من وبال گردن تو
تو گرم کشتن من، من به گور بردن تو
تو آبروی منی، پس مخواه بنشینم
رقیب تاس بریزد به شوق بردن تو!
تویی نماز و منم مست، مانده ام چه کنم
که هم اقامه خطا هم سبک شمردن تو
سپرده ام به خدا...
(راهها و رابطهها)
برف اگر اینسان ببارد ،تند
باد اگر اینگونه بیپروا وزد تا صبح
بیگمان فردا تمام جادههای«رابطه» بسته است
با چنین بوران ،چنین کولاک
بیگمان دار و درختی نیست تا فردا
که از بن بر زمین نَفْتاده ،نشکسته است
ما میان باد بوران یکدگر را جستجو کردیم
عشق...
از شوق دیدارت دلم لبریزِ لبریز است
حال و هوای حوصله، سرمای تبریز است
در گیر و دارم با تلاطمهای بسیاری
امواج دریای دلم محنت برانگیز است
هر روز در ذهن منی، آنقدر که روحم
دشتیست بیپایان و با یادت غزلخیز است
این بیتهای بیامان دلتنگی محضاند
حال و هوای...
.
مراقب باش
که از عشق ،
فرمول ریاضى نسازى
چون عشقِ بزرگ
عشقى است که
حساب و کتاب نمىداند ؛
همانى است که خود را
بدون حلقهى نجات
درون اقیانوس
مىاندازد . . . !
#نزار_قبانی
مشو چون خر بهخورد و خواب خرسند
اگر خود گربه باشد، دل درو...
تو لایق دوست داشتن منی
با آمدنت معنای عشق را به قلبم فهماندهای
آیبنه دیدگانم را جلا بخشیده ای
و به من آموخته ای که هر مهری لایق پرستش و دلبستگی نیست
تو دنیایم رو متبرک کرده ای به
عطر دلبستگی
نگاهم رو از دلتنگی تکانده ای
و.درون قلبم بذر...
چرا باید ساعت را گران خرید وقتی نه از زمان می کاهد و نه به آن می افزاید؟.
لیلی بنشین حوصله ام سر رفته
از بس که شب از پنجرهام در رفته
لیلی تو ببین برف به مویم زده است
یک عمر غمت ریشه به رویم زده است
از بس که صدایت به خیالم پیچید
دیوارِ اتاقم نفسش را بلعید
من با تب این خاطره همخانه شدم
از...
شاید باران،
زبانِ مشترکِ اندوههاست؛
آنجا که آسمان تابِ ماندن نمیآورد
و زمین، توانِ پنهان کردن زخمهایش را ندارد.
ابرها میگریند
تا زمین فراموش کند تنهاست؛
و زمین میروید
تا آسمان بداند
هنوز میتوان از دلِ اندوه،
زندگی را جوانه زد.
شاید رهایی،
نه در نباریدنِ باران،
که در پذیرفتنِ...
اسم تو را
با مداد نیمشکسته
در کوچهای که بوی باران داشت
و دیوارهایش از خاطره نم میزد
بر حاشیهٔ بارانخوردهٔ دفتر میکاشتم
زنگ تفریح در حیاط
و دلم توپ قرمزی بود
که در آب گِلی کوچه
از دست کودکیام میلغزید
سالها بعد
از آن کوچه رد شدم
باران هنوز...
دل بنفشه ی وحشی ، دل نرگس شیراز ،
دل آلاله در بهار ، دل ،،،
نه ،،، دل به شقایقی سرخ می ماند
از شورِ عشق تو ،،،!
جمعه، یک سر دارد
و هزار پنجره رو به دلتنگی...
گاهی
پشت پنجرهای مینشاندت
که رو به باغِ خاطرات باز میشود،
درختها به شوقِ آمدنت شکوفه میدهند
و باد، عطرِ کسی را
از کوچههای دور با خودش میآورد...
گاهی تو را
به بلندای کوهی میبرد
که سکوتش از هزار فریاد...
زندهام با یادِ آن لبخندِ ماهت، ای نگار
دل شده سرگشته در شوقِ پناهت، ای نگار
بیتو هر شب مینشینم خیره بر راهِ امید
تا ببینم باز رویِ دلربایت، ای نگار
عطرِ گیسویت هنوزم مانده در پیراهنم
جانِ من پر میکشد سویِ نگاهت، ای نگار
گرچه دوری، یادِ تو نزدیکتر...
چه زیباست
گل های دامنت
آمدنت
مرا یاد بهار می اندازد
برای تو مینویسم…
از پشت سنگری که بیشتر از خاک، ترس را روی دستهایم مینشاند.
اینجا، جایی میانِ تاریکی و صدای آهن، فقط یک چیز روشن مانده:
فکرِ تو.
نمیدانم این نامه میرسد یا نه؛
اما مینویسم، چون آدم گاهی در مرزِ نبودن باید چیزی از خودش را جایی امن...