بیو عاشقانه

نیست جز،مهر تو ای،دوست مرا قبله نما
قبله ام باش که دل سمت تو مایل شده است

مرا ببوس

جسورم کن،

در این روزهای طوفانی

بوسه
مفهومی ترین
شعر بلند جهان است

آغوش تو وطن من است
مرا از آغوشت تبعید نکن...♥️🌱

ﺟﺰﺀ ﺟﺰﺀ هستیﺍﻡ بیﺗﺎﺏ ﺍﻭﺳﺖ...

در میان نبرد زندگی،
تو،
نقطه‌ی امن منی.

چه جسور می‌شوی وقتی مطمئنی کسی عاشقِ توست!

در رگهایش ،
من بودم که می‌دویدم

هر بار که مینویسم دوست،
دارمش را جا میگذارم،
شاید که تو بیایی و پیدایش کنی!

چه مژِگان بلندی!
وقتی پلک می‌زنی
پُلی در انتهای قلبم می‌شکند...

گفتی دوستم داری و من مقیم سرزمین خوشبختی شدم

در منی و این همه زِ من جدا…!

گر بگویم که تو در خون منی بهتان نیست....

בر اوج בلتنگی،
بـہ یاב خاطرات تو خوشم.

پاییزتر
سرشارم
و از من می‌ریزد تو...

خاطرات توست...
تنها مونس تنهاییِ شبهاے من.

آغوش تو یـڪ تـڪـہ اے از باغ بهشت است.

سوگند به لحظه دیدارت
که انگار منی در من زاده شد

هر شبم لبریز از خاطرات چشم اوست.

ای که نامت بر دلم طوفان درد است ،
کجایی ؟

سکوتم را شکست خاطراتت.
شب و تنهایے و یاב صـבایت.

تو قشنگترین گناهی که بهش دچارم.

یک نظر چشم تو دیوانه کند عالم را.

ناجیِ این دل دیوانه ی ویرانه،
فقط چشمان توست.