متن کوتاه

گر از دیده برفت،آنکس که خوبی کرد
نرود از دل، بلکه هر لحظه درخیال آید

کـــاش سهــم ما از این همــه تنهـــایی،
تنهــایی هــم را به آغــوش کشیــدن بود...

رفتی
و جا ماند
رد پایت
روی برفی که دوریت
بر موهایم نشاند.

آمدنت را
باد
فریاد می زند
و
فریاد را
«سکوت »
عاشقانه بر دوش شب
می بارد.

زخـــم فقــط زخـــم زبــان تــو.
خوبـــ بلــد بود جانــم را بگیــرد، خوبـــ...

درد دلم بسیار،بیقرارم و در احتضار
جامانده ی عشقم ، دل زده از روزگار

نگاهت زیباترین روزنه امید زندگیست

👌 ❤️👀

چـه بی رحمــانه
رفتـــ جانـــم
بــــرای
چشــم تـو،
امــــــا ندیدی...

و این جــــان مــن استـــ ،
که برای چشمانت می تپــــد...

کمتــر از مــرگ نبــود،
افتــادن از چشمــان تـــو...

تنهـــــایی تنهـــــا ارثی بــود،
که از چشمانتـــ نصیبــم شـــد...

و صبح ها،
آغــازیست برای بی انتهــا دوستت داشتن...

مبــــادا بشکنـــی قلبـــی،
که ویرانــــه شــــود جــــانی...

با نجوای چشمانت
جهان من
پراست از ،
هر آنچه تهی ست

چشـم بگشـا و ببیــن،
بی تــــو جــان استـــ که تنــم کـــم دارد...

شانه ات را امشبی بسپار به روی شانه ام..،
بی وفــا بگذار قدری شانه ات را حس کنم...

تــو همــان وسوسه ی بارانی،
بر سیه چشمان مست و عاشقم...

اگـر کفــر استـــ بزار کافـــر بمانـــم،
پرستیــدن چشمانتـــ چه زیباستـــ ...

چشـــم تـــــو دامی ایست،
که دل میطلبــــد حبسش را...

دل پُر از حرف و زبان لال شده
دل پُر از درد و جهان تار شده

به دندان می کشم
عشق را
تا کلاغ روزگار
جوجه هایش را پرپر نکند

صبح
یعنی :
آویختن دستان خورشید
به گردن گُل پونه ها...

پرسید :
بعد من
با کی
درد دل می کنی
گفتم :
با خیالت .

در هوایت
می شمارم
نفس هایم را
که به شماره افتاده است.