مو لا درز عشقی که بین ما دوتاست نمیره با تو محاله که دیگه چشام کسی رو بگیره زدی خل کردی دل عاقلمو تو آخرش واسه دل چی بهتر از اینکه شدی تو عادتش بگو بهم آخه چرا تو نگات اینجوریه نمیشه تو رو دوست نداشت عشق دلمی همه جوره...
به اولین سلامت دفعه ی اولی که گفتی میخوامت به خلوت دوتایی به بوسه پشته بوسه تا خود رهایی به این دلی که بردی که به خاطرم یه دنیا حرف خوردی به عمری که شمردی که واسه داشتنه من طاقت آوردی سلامتیت چشمات که منه دیوونه رو دیوونه تر کرد...
اگه از فکر مشغولی شبا تا صبح بیداری اگه هی روی اعصابم داره راه میره بیکاری اگه از قهر معشوقه دلت بازم ترک خورده اگه چند وقته که حتی ازت اسمی نیاورده اصا غمت نباشه آدم باید یه جاهایی رها شه اصا غمت نباشه آدم باید یه جاهایی رها شه...