تا میباره آروم قطره های بارون اشک میشینه بازم رو گونه هامون گم میشیم هردومون بی هوا توی خیابونایی که مونده رد پامون توش کوش اون روزای خوب کوش کاش به حرف بقیه نمیدادیم گوش ی دفتر خاطرات بی هم بودن هزار تا صفحه تازه نیاد روش بارون یادگار تویه...
کاریزمای فوق العاده ات از همون سلام سادت به دل میشینه دیوونه ی جذاب بامزه تر از تو نیست که یه لحظه دوریت ریسکه آدم میمونه بیداره یا خواب شاه نشین قلبم برا تو دوست دارم سنگای بی هواتو میشم اون آدمو دل بخواتو یکم حال مارو دریاب گوش شیطون...