متن محمدرضا علیمردانی

سی ساله تو این اتاقی روی صورتت یه ماسکه سی ساله میام کنارت سی ساله خدا نخواست که
رخت دومادی ببینم به تن نحیفو تردت ساقه ی نیلوفر من دست طوفان کجا بردت سی ساله تو رو میبوسم شب به شب از پشت شیشه خیلیا میگن محاله
کپسوله اکسیژنت از...

حالو هوای تو باز به سرم زده حاله دلم بده قلبمو پس بده
وقتشه کم بشه از غمه این همه خاطره وقتشه فکر تو بگذره عشقتو پس بگیر از مغم زده تو کجایی بیا قلبمو پس بده
خوابو خیالی و فکر محالی و دیری و دوری و فکر عبوری نمیخوام...

خط اخم بین ابروهاتو دوست دارم حتی گاهی غصه خوردناتو دوست دارم
وقتی از سر علاقه تیکه میندازی اون کنایه ها حسادتاتو دوست دارم
بیشتر اما وقتی خنده هاتو میخوری ضد حالو کم محالیاتو دوست دارم میخوام برات یه بسازم همیشه روی صورتت بمونه
گاهی چاره ی تموم مشکلامون انحنای...

توو قرعه ی به دستمون میرسه همون که قسمت ماست
اگه تو صف وایستیم اگه جلو نزنیم همیشه نوبت ماست به روزی راضی باش که زندگی برامون زیاد و کم داره
یه روز پر از خندس یه شب پر از گریست شادی و غم داره اگه بتونی بگیری دست مستمندی...