متن ای بنازم مهتاب

و خدایم مهتاب
چه وصالیست مهتاب
چه خداییست مهتاب
ای بنازم مهتاب
ای بنازم مهتاب

پر زدم تا برسم پنجره چشمانت
که پس از آن هروقت
وقت باران دو چشمانت بود
اندکی از من را
لای اشک ها
ای تو مهتاب
ببارانانم

من به شوقی مواج
تو به نازی پلک پلک

هرکه بیند او را
با لباسی پر آب
با نگاهی پر خشم
و سر از پا پر بار

من اگر جرعه ی آبی باشم
می روم در رودی
می روم پای پلی
که به رویش به عبور آمده ای

می چکم روی دو چشمت از شوق
شوق پرواز به اقیانوس چشمان نگار