زیر فانوس زمان و اتاقی که بهاندازه یک کلبه سرد خالی و تاریک است دشت وحشت زده ام مثل تنهایی ماه چرکین است گل شب بو من اینجا دم به دم غمگین است در قمار خانه عشق حکم این بود که تنها باشم لا به لای غم خود راه گم...
