آمدم که کنم،چراغی روشن درتاریکی شدم برنور،دُشمن موج پرتلاطمُ،طوفان وفریاد قایق بی بادبانم را،بردسوی باد قایق شکسته ی دردل طوفان را کی دارد راه نجات،جزلطف خدا راهی جاده امیدم،شاد اماخسته خسته از این دلِ،به دنیا وابسته بسته ام دل،به لطف کردگار ببخشد به کرمش من گنهکار