متن اشعار امین غلامی

میکُشـد دیـــــوانه دل را،
آن سیــــه چشمــــان او.

بـــی تـــو دلگیــر ترین قافیـه ها،
سهـــــم شعــــر های مـــن است.

در سایـــه ســار عشـق تــو،
دیـــوانـــه و رســــوا منـــــم.

اگـــر تــــو نبـــودی،
کدامیــن بهانــه شـــوق زنــدگی را در من زنـــده میکـــرد...

او هیچ ندارد ز جهان و کل هستی.
جـــز دیده ی دلربای دیوانه کننـده.

عـ ـشـ ـق دردیستــــ...
کـــه درمانــش فقـــط دیــدار اوستـــ.

مُـ ـردن,
در فـــراق بــوســـه هـــای تـــو قشنگــــ استــــ...

از تـــه چشمـــان تـــو خــوانـــدم،
تمــــام ؏ــشـ ــق را...

تــــو میــدانــی چـــرا دنیــا،
قشنگــــ تــر میشــود با تـــو.

بی تــــو دنیایــــم،
تمامــاً کلبه ی احـــزان شــده...

شبـــــ شایـــد تمــام شـــود،
امــا دلتنــگی هــای هــر شبـــ تـــو، نـــه...

دلـــم یکـــ جـان کنــدن در آغــوشتــ میخواهد.
بـــرای تـــو، بـــرای تـــــــو، بـــرای تــــــــــو...

بدجـــــور به نداشتنت دچـــــارم...

مـــرا بـا بـــوســه ای دلچسبـــ ،
بخـــوان محـــکم در آغــوشتــ...

چــه خــوش نشستــه در دلــــم،
نگـــــاه دلــــربــــــای او...

در ســــرم نه،
اما در دل می طراود عشق او...

بـــار سنگین غمتـــــ ،
غمکـــده ای سـاختـــه در دل.
که بیـــا و به تمــاشــا بنشیــن...

دل سپــــردم بـــه خـــــدا،
کــز ســـر تنهــایی خــویــش...

با تــــو بایـــد عاشقـــی را...
مـــزه مــزه کــرد چشیـــد...

خودتــــ ڪه نــــه...
ولی چشمـــانتـــ دمــار از روزگـــارم درآورد.

از وقتــــی مــوهـــای جــو گنـدمی مــد شــد ڪـه،
مـــا دهــه شصتــی هــا قبـول نـڪردیم داریــم پیــر میشیم.

غیـــر بوسیــدن لبهــای تــو در اوج خیــال،
چیــزی از آن لبـــ مستتــ نشــد سهـــم لبـم.

به گمــــانم نبـودنتــ را بهتــر میشـود تحمل ڪـرد.
تا بــودنتــ با دیگــری را ...

رفتنتـــ تنهــا چشمـــانــم را ابــری و بارانــی نـڪرב.
بلـڪه مــوهــایـــم را هــم بــرفـــی و سفیــב ڪـرב...