متن امین غلامی

او همانیستـــــ که دل میطلبــــــد عشقـــش را...

او همـــان عشــــق نهـــان دل دیــوانه ی ماستــــ...

رخ نیلگون او را، به مثــال مـــاه دانـــم.
ولی ماهی که همیشه، پشت ابر گشته پنهان.

نیست غیـــر وصـــل او.
در دل تمـــــنای دگــــر...

خلــاصـــه گشتـه جـــانـــم در نگــاهــی.
نگـــاهـــی کـــه دلـــم را بــــد ربــــوده.

مـــاییم و همــــان،
حســـرتـــ دیــــدار رخ یـــار...

هیـــچ چیـــز مثـــل نبودتـــ...
بـــه دل آه نشــد.

لـــذت عشــــق به رســـوایی آن می ارزد.

میکُشـد دیـــــوانه دل را،
آن سیــــه چشمــــان او.

اگـــر تــــو نبـــودی،
کدامیــن بهانــه شـــوق زنــدگی را در من زنـــده میکـــرد...

او هیچ ندارد ز جهان و کل هستی.
جـــز دیده ی دلربای دیوانه کننـده.

عـ ـشـ ـق دردیستــــ...
کـــه درمانــش فقـــط دیــدار اوستـــ.

بی تــــو دنیایــــم،
تمامــاً کلبه ی احـــزان شــده...

بدجـــــور به نداشتنت دچـــــارم...

در ســــرم نه،
اما در دل می طراود عشق او...

بـــار سنگین غمتـــــ ،
غمکـــده ای سـاختـــه در دل.
که بیـــا و به تمــاشــا بنشیــن...

با تــــو بایـــد عاشقـــی را...
مـــزه مــزه کــرد چشیـــد...

خودتــــ ڪه نــــه...
ولی چشمـــانتـــ دمــار از روزگـــارم درآورد.

به گمــــانم نبـودنتــ را بهتــر میشـود تحمل ڪـرد.
تا بــودنتــ با دیگــری را ...

בلتنـــگ تـــو چشــم سیـــاهت شـــבه قلبــم.
ای مونس تنهایی و ای عشـق نفس گیـر ڪجایی؟

تــــن او مــــزه ی جـــان میــدهــد.
وقتی محـڪــــم در آغــــوشش میـڪشم.

مـــن بـه هــــوای داشتنتــ...
از همـــه בل بــریـــده ام.

عــــلاج ایــن دل تنــــگ.
فقــط بــوسیــدن چشمــان یـــار است.

سوختن و ساختن تنهـــا سهــم مــا از عشــق بوב...