متن اشعار امین غلامی

اگـر کفــر استـــ بزار کافـــر بمانـــم،
پرستیــدن چشمانتـــ چه زیباستـــ ...

چشـــم تـــــو دامی ایست،
که دل میطلبــــد حبسش را...

میکــند آواره،
چشمــان خمــــارش دل را...

جـــز چشــم عاشـــق او،
کـــس راه دل نـداند...

تــو نباشی،
چه کسی
مست کند
هر شب آغوش مرا...

تــــو نباشـی،
چـــه کسی
شانـــه کنـــد
حــال پریشان مــــرا...

کـه دنیــای بـــدون تـــو،
همـــان بـه که شــب تار است...

شده دل پیر غمت،
بس که غمت خانه نشین دل ماست.

ولی مـن از غصــه ی نداشتنت دل کنــدم...

ای دلیل حال خوب هر شبم چشمان تو،
صبح چشمانت بخیــــر...

ای خوشتر از جــــــان،
بی مــــا به کجــــایی..؟

مثل نفــس،
به بوسیدن لبهای تـــو مــن محتاجم...

حســــرتـــ
آنکـــه
تــو باشی
عابــر
کوچــه ی مــا
مانــد به دلــــم...

محبــوب مـــن نداشتنت دردیست عظیــم،
که قلبــــم را به درد آورده...

تــــو همانی.،
که در تنهایــی هام مــوج میزنـد خاطراتتــــ...

چـــه بــــی کَس مانــــده انــد شعـــرهایم،
وقتی دیگـــر تــو لابه لایشان پرســه نمیــزنی...

لــذت شبـــ را اشکــ شــوق وصــل تــو،
دو چنــدان میکنــــد...

در پس انتظار آمدنت پیــــر شــــدم،
کاش وقت رفتن گفته بودی که قصد برگشت نداری..

کــــاش قبل رفتن میگفتی که بازنمیگردی،
این انتظار های الکی بد پیـــرم کــــــرد...

کـه عطـــــر زلفــــ او،
آرام کنــد شبهــای پــر آشـــوب دل را...

این هجوم هر شب نبودنت،
بد به دل تمدید کرده موج دلتنگی را...

تـــو تمـــــام بودمی،
هـر چنــد کنـــارم نیستـــی...

گــر کنــار تـــو نباشــم،
همــان به که بدون تو نفــس بند آید...

سهــم مــا از این همه دنیــا،
تنهـــا به تــن لبـــاس بود.
برهنه به دنیا آمدیم و پوشیده از دنیا رفتیم...