متن زینب شهریاری

از من قلبی می‌ماند که
تو را دوست دارد
و ذهنی که همواره به تو فکر میکند...

از من عشقی میماند که
دیده نشده است!
و لبخندی می‌ماند که به روی تو؛
پاشیده نشده است...

از من جهانی می‌ماند که
بدون تو تار و غبار آلود است و
چشمی میماند...

باران که می‌بارد مرا یاد تو می‌اندازد
برف که می‌آید
باد که می‌وزد
برگ که می‌افتد...