متن از نفس افتاده

وقتی لبِ تو خنده زد، شب از نفس افتاده بود
یک پنجره در خانه‌ام رو به تو وا مانده بود
شاید دلیلِ بودن و پایانِ من تنها تویی
تنها نگاهت بود و من، هر دو به هم دل داده بود

من عاشقِ چشمت شدم چیزی شبیهِ اعتراف
چیزی که می‌ترسد...

همه از دورمی شنیدن بغض دریا تو صدامه
همشون به هم می گفتن غم دنیا تو نگامه
همه درهاشونو بستن تنها موندم زیر بارون
تنهایی گاهی یه مرزه بین آزادی و زندون
از نفس افتاده بودم اومدی راهمو گم کرده بودم اومدی
جاده خالی و بدون نور ماه ماهمو گم...