متن بیمارستان امام خمینی

قصیدهٔ غربت
دکتر مهدی زاهد سیوکی

مرا به غربتِ این روزگار، منزل نیست
دگر امید به لبخندِ هیچ محفل نیست

شکسته‌ام ز جفای برادرانِ خویش
که زخمِ خویش، کم از تیغِ دستِ قاتل نیست

نه حرمتی، نه وفایی، نه مهربانیِ ناب
دریغ، نسبتِ خون هم دلیلِ کامل نیست

به جای...

نه در این راه دل آرامم، نه از فردا خبر دارم
میانِ موجِ سرگردان، فقط چشمِ سحر دارم

نه دستی مانده همراهم، نه شانه‌ای برای غم
به جز صبرِ نفس‌فرسا، چه یارِ مختصر دارم؟

اگر بختم ورق خورد و نسیمی از وفا آمد
همان یک لحظه را از عمر، تمامِ...

حالا که این نامه را می‌نویسم، زمین تو را در آغوش گرفته، اما هیچ خاکی نمی‌تواند مهربانی‌ات را از قلب من جدا کند. تو خوب می‌دانستی چقدر دوستت داشتم؛ حتی وقتی نمی‌توانستم درست بگویم، حتی وقتی سکوت می‌کردم. نگاهت همیشه حرف دل مرا می‌فهمید.
خانه بدون صدایت ساکت شده است....