حالا که این نامه را مینویسم، زمین تو را در آغوش گرفته، اما هیچ خاکی نمیتواند مهربانیات را از قلب من جدا کند. تو خوب میدانستی چقدر دوستت داشتم؛ حتی وقتی نمیتوانستم درست بگویم، حتی وقتی سکوت میکردم. نگاهت همیشه حرف دل مرا میفهمید.
خانه بدون صدایت ساکت شده است....
دکتر مهدی زاهد سیوکی امام خمینی
ارسال شده توسط
در حال بارگذاری...