از سپیده دم صبح امروز تا تاریکی شبِ فردا اشک میریزم از امروز به گذشته میدوم به دقیقه ها قبل ساعت ها روز ها و سال ها از امشب به ده سال گذشته میپرم و کسی که آن شب مرا رنجانده را به خاطر میآورم و اشک میریزم چه حافظه...
از من قلبی میماند که تو را دوست دارد و ذهنی که همواره به تو فکر میکند... از من عشقی میماند که دیده نشده است! و لبخندی میماند که به روی تو؛ پاشیده نشده است... از من جهانی میماند که بدون تو تار و غبار آلود است و چشمی میماند...
باران که میبارد مرا یاد تو میاندازد برف که میآید باد که میوزد برگ که میافتد...