سیروان* از ساحل بیزار بود ابر شد! کوهستان آغوشش را بر رویش گشود و به برفش تبدیل کرد! آفتاب هم خواست که او را سیلاب کند هنرمندی از راه رسید و به دختر آرزوهای گل‌های سوخته تبدیلش کرد. ----- * سیروان: رودخانه‌ای در کردستان
ای کاش می‌توانستم کردستانم را با همه‌ی درخت‌ها و سنگ‌هایش به دوش بکشم و به جایی می‌بردم که نه عرب بود و نه ترک و نه فارس...
به اعماق تاریخ مراجعه کردم به لایه به لایه‌ی اوزن سر کشیدم تمام علوم را زیر و رو کردم همه‌ی صفحات اینترنت را گشتم ولی هنوزاهنوز وطنی پیدا نکردم که مختص به خودم باشد.
