در این کوچهها بوی نان کهنه میآید و دستهای سیاه به دنبال تهماندهای در سطلها میگردند. من به پنجرهها نگاه میکنم که همه پردههایشان را کشیدهاند و خوابهایشان را پشت دیوارها پنهان کردهاند. شهر مثل زنی فرسوده است که آرایش لبخندش را باران شسته. و شاعر با زبانی زخمی تمام...