"مرثیه ی جوهر" دل که درحصار غم اسیر می شود قلم، دفتر را می گشاید و آنگاه کلمات چون پرندگانی زخمی از کوچههایِ مهآلودِ حافظهام به سطرها میگریزند. شب، در اتاقِ خالی جریان مییابد و من میانِ واژهها که بویِ نمِ خاک میدهند "تو" راجستجو میکنم و آن خندههایی که...