نه تو میمانی نه اندوه و نه، هیچ یک از مردم این آبادی به حباب نگران لب یک رود، قسم و به کوتاهی آن لحظه شادی که گذشت غصه هم، خواهد رفت آن چنانی که فقط، خاطرهای خواهد ماند لحظهها عریانند به تن لحظه خود، جامه اندوه مپوشان هرگز
