متن حجت اله حبیبی

هیچ کَس
برای من
کَس نمی شود ،
مگر تو.
حجت اله حبیبی

عشق
زاییده ی راستی ،
و نفرت
مولودِ ناراستی .
حجت اله حبیبی

«عشق »
مرز خواستن
و توانستن است .
حجت اله حبیبی

صبح ،
مژده ی شب است ،
برای روز .
حجت اله حبیبی

تنها
آدم است
که « آدم » می شود.
حجت اله حبیبی

خار ، خوار نیست، گُل می دهد .
حجت اله حبیبی

ای کاش ،
نگاهت طعم باران داشت ،
نه چشمانت .
حجت اله حبیبی

زندگی،
بی حرف ، ساخته می شود .
حجت اله حبیبی

نمی زاید کسی
جز مرگ ، در عالم .
حجت اله حبیبی

برای رسیدن ،
آرزو ، نه !
تلاش می کنیم .
حجت اله حبیبی

برای رسیدن
همت لازم است
نه پا ....
حجت اله حبیبی

کتاب
ما را تغییر می دهد
و ما
جهان را .
حجت اله حبیبی

دامن آشتی را،
بالا بزن ،
که سیلاب اشکم،
تو را خواهد برد .
حجت اله حبیبی

ماهی آرزو ،
در رود خانه ی فرصت
به دام می افتد
حجت اله حبیبی

آسمان زندگی ام
ستاره باران ، نگاه توست
حجت اله حبیبی

خورشید صلح
طلوع می کند ،
در قهر.
حجت اله حبیبی

شب ،
تَه مانده ی روز است،
سوخته است .
حجت اله حبیبی

شب ،
ته مانده ی روز است ،
نور دیده است .
حجت اله حبیبی

می رسم
امید را
باور کنم.
حجت اله حبیبی

می رسم آخر
به دستان خدا .
حجت اله حبیبی

زِ مادر
مرگ
می زاید.
حجت اله حبیبی

بر خیز ، خواب مانده ایم ، زندگی از ریل خارج شد .
حجت اله حبیبی

مانده ام یا پر زنم
یا پر زنم .
حجت اله حبیبی

غروب
آغاز پایان است
حجت اله حبیبی