میخندم تا درختی باز بخنداند مرا شاید شکوفه ای در دلم جای گرفت و خزانم بهاری شد شاید پرستویی مرا فراری داد. شاید نسیمی دل انگیز مرا روانه ی چمن زار کرد. میخندم تا به دنیای کودکانه ام دعوت شوم. شاید عشق و دوستی را این بار از نو شناختم...
