برای تو مینویسم… از پشت سنگری که بیشتر از خاک، ترس را روی دستهایم مینشاند. اینجا، جایی میانِ تاریکی و صدای آهن، فقط یک چیز روشن مانده: فکرِ تو. نمیدانم این نامه میرسد یا نه؛ اما مینویسم، چون آدم گاهی در مرزِ نبودن باید چیزی از خودش را جایی امن...