درست در سقل لبهایش جهان ایستاده میمیرد مگر این اشتیاق کم بود که لب, دندان میگیرد؟ اگر رویاست دائم کاش ،اگر خوابست هزاران کاش تکامل را به چشم دارد دلم داروین و میبیند مسیر مستقیم پلک به قوسی مژه آذین داشت درست در سقل چشمانش مرا از هوش میچیند