متن من زنم

شعر چهارم :«زنِ تنها»
‌طناز
پاییز ۱۴۰۵

من همان زنم که وقتی همه‌چیز به هم می‌ریزد، اول به فکر جمع‌کردن خانه است؛ که چای می‌ریزد، لبخند می‌زند، جواب سلام می‌دهد و نمی‌گذارد کسی بفهمد درونش چه خبر است.
همان زنی که اگر کسی غصه داشته باشد، برای شنیدن حرف‌هایش وقت...

من زنم، زن....
به نام عشق،عشقی که معجزه است
و من در واقع همان معجزه ام
من گرانبهاترین معجزه خداوندی هستم
که زیبایی را در وجود من
تمام کرده است
من زنم،زن....
که برای داشتنم باید به بهار سبز سلام کنی
زیر باران اردیبهشت راه بروی
به ساحل آرام نگاه...

من خورشیدم، من آبم، من تمام آنم که پیش از تو نبود

و آن را جرأت تابش به این جهانم نیست

که زمین از هم می شکافد و چرخ در هم می شکند

من عشقم، های! همان که فرشتگان از بسترت باز رانده بود

و هیچ خدایی تحمل سرایتم را...