متن زن
زیبا متن: مرجع متن های زیبا و جملات زن
زن نور است و نور را نمیتوان از دید پنهان کرد.
شعر دوم :«دلم برای نبودنت تنگ شده است.»
طناز
پاییز ۱۴۰۵
دلم برایت تنگ شده؛ نه برای روزهایی که بودی، نه حتی برای حرف‌هایی که می‌زدی…
دلم برای آن آرامشی تنگ شده که خیال می‌کردم کنار تو دارم.
برای وقت‌هایی که هنوز نمی‌دانستم آدم می‌تواند درست در آغوش یک نفر...
مجموعه شعر :«پاییز آدمای رفته»
طناز
پاییز ۱۴۰۵
بعد از تو، جهان…
جهان رفت… و من ماندم با خانه‌ای که بوی نبودن می‌دهد، با روزهایی که قرار نبود این‌قدر زود رنگ رفتن بگیرند…
هنوز باورم نمی‌شود مرگ بتواند این‌قدر ساده از دری وارد شود و یک زندگی را به دو...
«آرام بمان، من خودم می‌سوزانمت»
به من نگاه کن…
نه با هوس،
نه با حسرت
آرام.
من زنم،
عشق را با لطافت می‌بلعم
و با شهوت پس می‌دهم.
پیشم بنشین،
مثل کسی که می‌داند
برای رسیدن
عجله لازم نیست.
من خودم
وقتی زمانش برسد
کلماتت را می‌بوسم،
نه فقط لب‌هایت...
بیا ای دوست این جا در وطن باش
شریک رنج و شادی های من باش
زنان این جا چو شیر شرزه کوشند
اگر مردی در این جا باش و زن باش
چقدر دلم گرفته است...
بارش غم از سقف اتاق بر شانه های تکیده و پیکر خسته ام تمامی ندارد. نمی شود برگردی؟ آغوشت مگر چقدر گران است که تمام وجودم را نثار کردم و بس نبود؟! پایان این ماجرا کجاست؟ تو کجا ایستاده ای؟ من در کدام مسیر هستم؟ مقصد...
زن ها
مانند منشور هستند؛
کافیست کمی به آنها نور بدهید،
تمام زندگیتان را
رنگین کمان میکنند.
زن بودنم،
هزار شاخه گل خواهد داد،
با هر نگاه مهربانش...
مدتهاست که حتی به خوابهایم سر نمیزنی اما من هنوز هم باتو در این کنج پر از آشوب خلوت میکنم .
بله خانم اون گوشه روی نیمکت آبی نشسته
داره شعر می نویسه میگن شاعر بوده
از عشقی که بهش نرسیده
کارش به جنون کشیده.
اشک های زن برگ های...
زن ، آغازگر زندگی‌ست و مادر، معناگر آن.
در نگاهش، تمام جهان آرام می‌گیرد و در آغوشش، کودک، خدا را نزدیک‌تر می‌بیند.
مادران ، فرشته‌هایی هستند که بی‌بال ، پرواز میکنند...
و زنانی که مادر می‌شوند، جهان را عاشقانه‌تر ادامه می‌دهند.
در آینه‌ی صدای مادر، مهربانی جریان دارد.
زنی که...
چه خوب می‌فهمم راز این لبخندها را...
این خنده‌هایی که نه از شادی،
بلکه از عادتِ به ادامه دادن‌اند.
سایه اگر بر شانه‌ات خانه کرده،
یقین بدان که نوری هم، بی‌صدا، از تو عبور کرده است…
سایه، بی‌حضور نور، معنایی ندارد.
اگر هنوز از دل خاکستر، آفتاب را می‌جویی،
یعنی...
او زن بود...
نه بافته‌ای از تار و پودِ ناز...
بلکه تنی که لباسش، بندِ تبعیض بود
و زخم‌هایش...
برگه‌های امضاشده‌ی جامعه‌ای که
تنِ زن را ملکِ خاموشی می‌خواست.
سینه‌هایش، نه مظهر زنانگی،
که میدان مینِ نگاه‌های قضاوتگر شده بودند...
و سیم خاردار،
فقط لباس نبود...
قابِ قانونِ نانوشته‌ای بود...
به تنها لیوان باقی‌مانده از جهیزیه‌ی مادر فکر میکنم... حتما باید زن باشد، وقتی این همه سال، از دست خستگی‌ها افتاد و نشکست.
باد،
شبیه آن زنانی‌ست
که همیشه نگاهی به پشت سر خود دارند
قلبی برای صبوری دارند.
لیکن باد
چون زن،
عشق نمی‌چکد از وجودش...
رقصِ لبخندِ رهایت زیباست
اسمم از عطر صدایت زیباست
دامنت دشت گل و پروانه
مثل صبحی و هوایت زیباست
علت این همه زیبایی چیست؟
خوب گفتی که؛ خدایت زیباست
خوش به حال تو که هرجا باشی
رسم هر لحظه برایت زیباست
دوستت‌دارم و این دل‌بستن
با تو تا مرزِ نهایت...
