متن گوران رسول

از بهشت رانده شدم و
دروازه‌های جهنم را نیز، بر رویم بستند!
آه، از این بدبختی!
باید دوباره به زمین برگردم.

زندان‌هایم روز به روز بزرگتر شدند
ابتدا، شکم مادرم،
بعدن قنداق و گهواره‌ام
سپس شبح دیوارها و
اکنون، کره‌ی زمین!

آدمیزاد،
ترسناک است!
حتا در عکس‌هایشان...

ماهی در مشتی آب هم زنده می‌ماند
ولی ما در این زمین پهناور
با این همه وسعت
برای خودمان مرز و حدود ساخته‌ایم
و رودخانه‌هایی از خون جاری ساختیم
دریاها را پر از زباله و پسمانده‌ها کردیم
و با اینکه ملیون‌ها لیوان آب داریم،
نتوانستیم همچون ماهی زندگی کنیم.

بیزارم از بهشت،
آدمی نیز در آنجا هست!

انسانیت
در هیچ جایی پیدا نمی‌شود،
حتا به جستجو در گوگل نیز...