متن اشعار امین غلامی

از تمــــام عشق تـــو،
سهمـــم فقـــط تنهــاییست...

شب شعـــرم
سیه چشــم
تـــو را
میطلبــد...

شبـــ
آغازیست
بـــرای،
دوبــاره
بـــه تـو
اندیشیدن...

صبح از مردمک چشم تو دیدن دارد.
ای همه دارو ندارم صبح چشمانت بخیر...

چنان دلتنگــــ آغوشـم که گر در خوابــ مــن آیی،
تــو را محکــم تر از بیداریم آغــوش خـــود گیرم...

چنــان درگیــر چشمــاتم، که میمیرم ز بی خوابـی.
ولی از فکــر چشمـانـت، دمــی بیــرون نمـی آیــم...

چشمـان تـو
ســر منشــع
شعــــرهــای
مـن استـ و،
منــم عاشــق ســر منشــع شعــرهام...

تــرکــ ما کــرد و دلــش را داد به دستــ دیگــری.
ای که نفریــن بر تــو ذاتـــ خرابتــ دیگــری...

از تنـــم دوری مجــــو،
ای که آغــوشتــ تمنــای دل ویرانه ام.

ماییم و همیــن دل،
که گرفتــــار شماست...

پشتـــ هـــر دلتنــگی،
خـاطــراتــ چشــم او پنهـان شــده...

هیچکس
کـــم
نـــدارد
مثــــل مـن
تـــــو را...

شبــ شــد و باز به تــو اندیشیدن آغــاز شــــد.
شبــ بخیــر زیباتــرین اندیشه ی نیمــه شبــان.

کـــاش سهــم ما از این همــه تنهـــایی،
تنهــایی هــم را به آغــوش کشیــدن بود...

زخـــم فقــط زخـــم زبــان تــو.
خوبـــ بلــد بود جانــم را بگیــرد، خوبـــ...

چـه بی رحمــانه
رفتـــ جانـــم
بــــرای
چشــم تـو،
امــــــا ندیدی...

و این جــــان مــن استـــ ،
که برای چشمانت می تپــــد...

کمتــر از مــرگ نبــود،
افتــادن از چشمــان تـــو...

تنهـــــایی تنهـــــا ارثی بــود،
که از چشمانتـــ نصیبــم شـــد...

و صبح ها،
آغــازیست برای بی انتهــا دوستت داشتن...

مبــــادا بشکنـــی قلبـــی،
که ویرانــــه شــــود جــــانی...

چشـم بگشـا و ببیــن،
بی تــــو جــان استـــ که تنــم کـــم دارد...

شانه ات را امشبی بسپار به روی شانه ام..،
بی وفــا بگذار قدری شانه ات را حس کنم...

تــو همــان وسوسه ی بارانی،
بر سیه چشمان مست و عاشقم...