نمیدانم بی نهایت کجاست فقط میدانم تا انجا دوست دارم
انقد خوب باش که بزرگ ترین تنبیهت برا دیگران گرفتن خودت از اونا باش
اگه واقعا عاشق کسی هستی هیچوقت چشم هاشو با اشک گوش هاشو با دروغو قلبشو با زخم تزئین نکن
گاهی اینقد دلتو پر کردن تا میای حرف بزنی از چشمات میریزه بیرون
اونایی که از ما گذشتن به مقصد رسیدن یا نه
تسلیم نشوفقط بخاطر اینکه همه چی سخته
از قشنگی های زندگی؟ تو
براى این همه دلتنگى علاج تو بودى که حراج شدى در بساط هیچ فروشیهاى پیچ در پیچ
اگه مهم بودی زیرت خط می کشیدم نه دورت
رابطه ها را " تعمیر " کنید ، نه " تعویض " ...
خدایا آسمانت متری چند؟ دیگر زمینت بوی زندگی نمیدهد...
یبارم که ما میخایم فاب داشته باشیم اونا نخاله در میان
همیشه پاى اون چیزیکه حق هست وایساحتى اگه مجبور باشى تنها وایسی
بهت تکست ندادم که انگشتامو به کار بگیرم ، من فقط یه جواب کوفتی لازم دارم
حسابی میرن رو مخت بعد میگن تو دیوونه ای
هوا ی جوری گرمه که اگر ۱۰ دقیقه ی جا وایسی ته میگیری
+دلم میخواد تو دریا بمیرم -چرا؟؟ +دوس ندارم خاک شم مثه آرزوهام میخوام غرق شم مثل رویاهام ... .
اگه کسیو داری که در اوج تنفرت از تمام آدما بگی هنوز بهشون امیدی هست خوشبختی
آدمای اطرافت تا وقتی خوبن که کاملاً نشناخته باشیشون
وقتی حرف میزنم سرتو بالا پایین نکن صدای زنگولت رو مخمه
من به مرزای لباسمون وقتی بغلم باشی هم میگم فاصله
دلتنگی فقط اونجا که حافظ میگه نه یادی میکنی از ما نه میروی از یاد
یه وقتایی نباشی جای خالیت بهش میفهمونه چی رو از دست داده
کاش همه دردا و افکارها با یه نخ سیگار دود و تخلیه میشد
