تورا را یافتم!!! اما بی درنگ دیربود.... هر دو خونین از جدال، بازگشته بودیم سالها قحطی محبت را عطش داشتیم و هیچ بارانی از آغوش سیرابمان نمی کرد........ ژاکت کهنه تقدیر یگانه تن پوشمان بود ، وشال گردنی از اجبار گلویمان رامی فشرد... پیله هایی از جنس باور های درهم...