صندلی روبهروی من خالی
مثل آغوشِ بیکسی وا بود
هر شب از حجمِ این سکوتِ کبود
خانه در فکرِ خودکشی ها بود
پشتِ شیشه، درختِ پیرِ حیاط
سایهاش را به خاک میسپرد
باد، با برگهای زردِ خودش
نامههایی به هیچکس میبرد
آینه روبهروی دیوار است
چهرهام را ولی نمیشناسد
هر...
