روحم پروانهی گرد تو است که دور سرت میگردد به آرامی بوسهاش را زد از لبهای سرخ و آبدارش روح پریشانم بازگشت اکنون در اینجا به رقص مشغول است تا تو را ببیند، روح پریشان غم را شعر میکند و به باد میدهد.
خوب میدانم در این سرزمین هیچ مقام و منصبی مرا رتبه و مرتبهای نمیبخشد زیرا همهی آنها از قلمی شریف و دل پر از عشق و زیباییام بیزارند همان بزرگانی که پر از رشک و حسد و کینه و بیوجدانیاند استادم روز اول که قلم را در دستم نهاد گفت:...
با نفس های تو زندگی می کنم و قلبت را یک روز اشغال خواهم کرد! اگر بر علیه ام قیام کنی من خاک می شوم و تو سرزمینم پرچم عشقم را برافراشته خواهم کرد و نماینده ی احساساتت خواهم شد فریاد پیروزی سر خواهم داد و در میان مجلس قلبت...
براستی زیباست که تمام عمر مالامال از عشق و زیبایی ها باشد و چه زیباست که عشق، ترانه ای شود و زندگی پر از آوازش شود. شعر: پری قره داغی برگردان: زانا کوردستانی
دیدار تو خانه ی غم ام را ویران خواهد کرد و گل امید در گلدان دلم می رویاند دیدار تو سر سپردن به مهربانی ست که احساساتم را در شعر عیان خواهد کرد. شعر: پری قره داغی برگردان: زانا کوردستانی
