متن کوتاه ایام فاطمیه و غریبی علی (ع)

در آنش،گرفت.
حرمت خانه شکسته شد
حرمت صاحب خانه هم.
حَرم،بی‌ مَحرم شد ...
مُحرم آغاز شد ..
عرش بر زمین افتاد.

آسمان ماه خود را گم کرد.
زمین سجاده ی غربت را تا همیشه پهن کرد


و مزاری تا همیشه بی نشان ماند.

اما..

فاطمه بانوی بی نشان نیست...

چون آسمان که نور چشمش آفتاب است
خورشید زهرا سهم چشم بوتراب است

روزی به باب خانه اش گل پیرهن داشت
روزی علی در خانه یاس و یاسمن داشت

آن خانه که پر بود از عطر گل یاس
لبریز بود از سجده های سبز احساس

آن خانه که مهمان او...

سوگند به لحظه سیلی خوردن و لحظه پشت در ماندن بانو که عرش خدامی‌لرزد اگر دختر نبی آه بکشد. ایام فاطمیه و غریبی علی (ع) را تسلیت باد