دلم را برده اما دلربایی را...

زیبا متن: مرجع متن های زیبا کوتاه

امتیاز دهید
0 امتیاز از 0 رای

دلم‌را برده اما دلربایی را نمی‌داند
کسی‌را می‌پرستم که خدایی‌را نمی‌داند

تمام‌عمر پنهان‌کرده درخود حسن‌هایش را
چو طاووسی که هرگز خودنمایی را نمی‌داند

در آمد بعد عمری ازپس ابر آفتاب‌عشق
ولی او قدر این بخت‌طلایی را نمی‌داند

مرا از بام خود پر می‌دهد هرچند می‌داند
که هرگز جلد معنای رهایی را نمی‌داند

ببارید ابرهای تیره ،باران درس شیرینی‌ست
به هر کس مثل او عقده‌گشایی را نمی‌داند

پس‌از یک عمر تنهایی به او بد جور دلگرمم
کسی‌چون‌کور قدر روشنایی‌ را نمی‌داند

ZibaMatn.IR
(علیرضا عباسی)مازندران
ارسال شده توسط
شعر
اشتراک‌گذاری
ارسال متن