بشکن این خوابِ گران،پویان بِباید شد به سوی بی کرانگی بی کران بِباید شد دلی که آینهیِ آفتابِ معرفت است به قدرِ وسعتِ هفتآسمان بِباید شد نهالِ معرفت اَنْدَر دلت اگر رویید به بارِ روشنِ یک بوستان بِباید شد
این متن را با دوستان خود به اشتراک بگذارید.