متن جمشید عزیزی

-کالبد

تلخی بی تو بودن
تنها، -تنهایی- نیست
چیزی درست به اندازه تو
به وزن تو
و به زیبایی تو
بر من سنگینی می‌کند
به گمانم این نیستی
تا وقتی که هستم
باقی خواهد ماند
و من به همین هم قانعم!

-رقص پریان

داستان چیز دیگری‌ست
ما به مصیبت عادت کرده‌ایم
صدای ما را از تالاب پریان می‌شنوید
از زاینده‌رود، هورالعظیم
از دریاچه ارومیه
از میانکاله
صدای ما را از ایران می‌شنوید
بهزیستی کجایی؟
این دختر بدسرپرست
سال‌ها است خودفروشی می‌کند.

-بازمانده

جنگ تمام شد
من امّا
هنوز تنهایم
هنوز خالی‌ام
هنوز درد دارم
و هنوز می‌ترسم
مثل آپارتمانی که
موشکی را خورده است!

-کبوتر صلح

در سینه‌خیز شعر
بر زمینی که به جای خاک
بوی باروت می‌دهد
بعد از موشک‌باران آرزوها
به دنبال پناه‌گاه دستان تو هستم
ای کبوتر بی‌مرز
زمین خسته ما
دیگر تاب پوتین ندارد