شعر صلح

-بازمانده

جنگ تمام شد
من امّا
هنوز تنهایم
هنوز خالی‌ام
هنوز درد دارم
و هنوز می‌ترسم
مثل آپارتمانی که
موشکی را خورده است!

-کبوتر صلح

در سینه‌خیز شعر
بر زمینی که به جای خاک
بوی باروت می‌دهد
بعد از موشک‌باران آرزوها
به دنبال پناه‌گاه دستان تو هستم
ای کبوتر بی‌مرز
زمین خسته ما
دیگر تاب پوتین ندارد

اکنون، بشمار تا دوازده،
و در آستانه‌ی عدد،
در خلوتی مطلق
نفس‌ها را از هیاهو بازداریم—
نه کلمه‌ای، نه اشارتِ دستی؛
نه لرزشی اضطراری در بندِ اندام.

در چنین سکونی
که بی‌تکاپو، بی‌ماشین،
شهریارانه بر صحنه‌ی هستی فرود می‌آید،
ما را درمی‌رباید
به اتحادِ بی‌نام و بی‌جهت
در ورای عرف...