متن فرانک رضایی

اگر وارد خانه ات نمی شوند، آنرا بکوب و دوباره از نو بساز
اینبار در حین ساختنش خودت نظاره گر باش
نظم تو به ترتیب و قانون مند ساخته بشه، به خانه ات که هیچ به درون خانه ات هم می آیند و درو دیوارهایش را هم می بوسند

چقدر ظالم بودم تا زمانی که نمی فهمیدم که این منم که به خودم ظلم می کنم
اگر عصبانی می شدم این تمام وجودم بود که با من برای رنج بعدی ام آمادهٔ حرکت می شد
برای وجودم فرقی ندارد که من خوشحالم و یا عصبی کار وجودم کنترل من...

شاید کاری که در حق خودم انجام می دهم، عادلانه نباشد
اما من هر موقع که به عنوان منتقد تمام خودم را نگاه می کنم و می شنوم به این درک می رسم که بله من هنوز به آن چیزی که در مورد خودم می خواهم برسم، نرسیدم و این...

تعصب، به نظرم مهم ترین کلمه ای است که باید در انتخاب هایت، نقش داشته باشد
این کلمه بیشتر در حفظ شغلت، کارت درد تو را تسکین می بخشد.