متن لرستان

بیان،
روستایی‌ست که صبح‌هایش
با صدای آب بیدار می‌شود
و شب‌هایش
در سکوت کوه
به خواب می‌رود.

اینجا
زمین هنوز نفس می‌کشد،
دست‌ها بوی خاک می‌دهند
و نان
طعم زحمت دارد.

نهرها
واژه‌های قدیمی‌اند
که از دل زاگرس
تا دل مزرعه‌ها
جمله‌جمله جاری می‌شوند.
هر قطره‌شان
حافظه‌ی هزار سال کار...

بیان،
روستایی‌ست که صبح‌هایش
با صدای آب بیدار می‌شود
و شب‌هایش
در سکوت کوه
به خواب می‌رود.

اینجا
زمین هنوز نفس می‌کشد،
دست‌ها بوی خاک می‌دهند
و نان
طعم زحمت دارد.

نهرها
واژه‌های قدیمی‌اند
که از دل زاگرس
تا دل مزرعه‌ها
جمله‌جمله جاری می‌شوند.
هر قطره‌شان
حافظه‌ی هزار سال کار...

بیا حالِ دِلِم بی تو خِرواَ

تَمومِ آرِزویام چو سِرآواَ


چو لیوِه بَستِمَه دِل وی خِرواَ!؟

هِنارَسِ دِلِم دو سَر سِر آواَ


گُمُونِم بُردِنَه کُل دِلخوشیمو

همه او هار و بالا سَرخوشیمو


چِنو دَردِ نیانُ جا خوشیمو

هِناسَه سردی کَشی ناخوشیمو


همه آسی زِ دَسِ روزگارن

دِ قورِسو همه سر...