متن امضا شهرام کاظمی مرادی خالق

مادیّت، آراستنِ جان شود، به رنگِ انسانیت
نه آنکه آدمی، اسیرِ دارایی و فریبِ زینت

اجازه نمی‌دادی، پرواز کنم در آسمان
تو که بزرگ نکردی، دیوانگیت آشکار است
چشم از من می‌دزدد، این حسادتِ بی‌بهار است

از روزگار خالق هزار ترانه می‌سازم
کائنات که از
دور. نزدیک عشق،
با هر صدایی ،
در هر نما
من راوی فردا،
کارگردان آوا،
گیتار نوازم
آوازه خوان متعادل
با سنجشی در دل، بی ادعا

لبه تاریکی هزارنغمه

 دلَم نرمه، ولی می‌فهمه سختی رو
نه از بغض، از یقین می‌خونه وقتی رو
نه دنبالِ نجاتِ خویشه عاشقی
یه فکره، یه مسیر بی‌پناهی رو


 تو نبودی که جهان روشن‌ترم کردی
نورِ بودن، خودش از باورم جاری‌ـه
من تو رو با دلِ خود اشتباه نگرفتم
من خودِ ...