متن شهرام کاظمی

شهرام کاظمی مرادی خالق
    
به نام‌آفریدگار به مهر اندیشه
     گشایش گره از کار برهان پی خود بیندیش

      به نام خرد، سرآغاز هر نیکی
        چو جان دهد از تو،از او چه بینی بنگر

      شهرام کاظمی مرادی
آوایِ صدای جانت
صداهای آفریدی
را که نشنیدند،
رها کن و بگذر؛
مگذار لرزه بر
آهنگِ دلت، از
بی‌شنوایان افتد.
و صدا،سرآغازِ
امید و رقصِ
وعاشق‌بازان است؛
بمان در پناهِ دلِ آگاه،
که او تنها شنونده‌یِ ترانه‌هاست

شهرام کاظمی مرادی

آدم از بودنِ خودش، می‌سازد فردا را
رویش پر آزمونیم

"هنرِ من، روایتِ دیالکتیکِ زندگی است."

اجازه نمی‌دادی، پرواز کنم در آسمان
تو که بزرگ نکردی، دیوانگیت آشکار است
چشم از من می‌دزدد، این حسادتِ بی‌بهار است

از روزگار خالق هزار ترانه می‌سازم
کائنات که از
دور. نزدیک عشق،
با هر صدایی ،
در هر نما
من راوی فردا،
کارگردان آوا،
گیتار نوازم
آوازه خوان متعادل
با سنجشی در دل، بی ادعا

 از سکوت، شکوه صدا؛

از کلام، تجلیِ معنا

خالق هزار ترانه بُرنا