متن امیررضا بهاریان

زندگی، چه خوب چه بد، بازتابِ پندار گفتار و کردار توست، پس خوب فکر کن خوب حرف بزن و خوب عمل کن.

تشنه‌یِ قطره‌ای، جز تو پناهی ندارم

در دلِ خشکِ کلاه، تپش و راهی ندارم

زمستانِ من، تگرگ است و انجمادِ یخ

در این سرمایِ بی‌رحم، گناهی ندارم

گفته بودم که اگر بروی، جانِ من از دست می رود!

باورت این بود که این قلب، به بن بست می رود!

تو که رفتی، قصه یِ ما در سکوتِ سردِ خاک!

مثل ابری تیره گون، تا آخرین پست می رود....!