گفته بودم که اگر بروی، جانِ من از دست می رود! باورت این بود که این قلب، به بن بست می رود! تو که رفتی، قصه یِ ما در سکوتِ سردِ خاک! مثل ابری تیره گون، تا آخرین پست می رود....!
