متن جملات خاص

مورچه ای دانه ای برداشته بود
و در بیابان می رفت.
از او پرسیدند: کجا می روی؟
گفت: میخواهم این دانه را برای دوستم ببرم که در شهری دیگر زندگی می کند.
‌
گفتند: تو اگر هزار سال هم عمر کنی، نمیتوانی این همه راه را پشت سر بگذاری تا...

ولى من این را به خوبى فهمیدم که انسان مى تواند از دلتنکَیِ کسى تامرزٍ جنون پیش برود، اما
بازهم هیچ سراغى از او نگیرد...

اگر روزی دنیا را دوست نداشتی،
جایت را عوض کن تا
از زاویه دیگری به آن بنگری...😊

رهایت نمی‌کنم ، مگر آنکه از قصد مرا گم کنی .

پشت چراغ قرمز چشمانت

علف های زیر پایم طعنه می زنند..

از کسی که دوسش داری
ساده دست نکش حسرتش دیوانه‌ات میکند!

ریا

خانه ای است که نمایی زیبا دارد

اما داخل آن خرابه ای بیش نیست

رود تا رسیدن به دریا

زمین های بسیاری را سیراب می کند،

بزرگی به ادعا نیست..

آینه

چهره ها را نشان می دهد

بی آنکه بداند

کدام یک واقعی هستند

از فرط شب کاری

چشمهایش همیشه قرمز،

اما نانی که به خانه می برد

سفید سفید..

سنگ ها عقل و احساس ندارند

اما اصیل تر از

همه انسانها مانده اند..

شهر خیابان های زیادی دارد

اما بیشتر آدمها

در بن بست خودشان زندگی می کنند

پرسید: از عشق چه به دست آوردی؟
گفتم: حالا تمام شعرهای غمگین جهان را می‌فهمم.

اینروزها با هر که دوست میشوم
احساس میکنم،
آنقدر دوست بوده‌ایم که دیگر وقت خیانت است.

‏ضمیر آگاه من دوست داره تمام دنیا گیاه‌خوار بشن اما ضمیر ناخودآگاه من حسرت یک تیکه گوشت آبدار رو می‌کشه.

‎

هر برگ در پاییز

پرسشی است جدا شده از اصل خویش

کاین پایان راه است

یا آغاز تولّدی دیگر

شاید اگر کوه ها

حقّ درّه ها را نخورده بودند،

اکنون در زمینی مسطّح قدم می زدیم

در چلیپای عشق،
همه کشیده ها به سمت تو مایل می شوند
گویا
حروف می دانند
کمال زیبایی شان
رسیدن به توست..

زندگی سخته اما یه جا نشستن و تنبلی کردن زندگیت رو راحت نمیکنه.

می‌دونی اصالت یعنی چی؟
یعنی تو هم فرصتشو داری
هم وقتشو داری
هم کسی نمی‌فهمه
ولی چون اشتباهه انجامش نمیدی!

عدد صفر را چند برابر هم که کنی،باز حاصل همان صفر است.آدم های بی مقدار را نیز چندین برابر هم که بهشون بها بدی،چیزی به وجود بی ارزششان افزون نمی گردد.

آزادی برادری دارد به نام « مسئولیت »

که کمتر کسی

آن را می شناسد

شک ندارم
وقتی خدا به تو فکر می کرد،
می خواست
پدیده ای
متفاوت از
خورشید و ماه و ستاره خلق کند

به نوری دل بسته بود،
که در تاریکی
با عصا راه می رفت...