متن حسنعلی فرهادی فرد

زنده عشق
@@@@@@@@@@@@@@@
ما زنده به عشقیم و سرا پا به سجودیم
در طاعت معشوق یکی شاخه قعودیم
بیدل ز همه خاصه احوال جهانیم
در شادی و غم واله و بی حد حدودیم

یارب
یارب به دلم مهر علی افزون کن
با مهره حسین آخرم گلگون کن
یک شب تو مرا به کربلا مهمان کن
جانم بستان و با حسن همراه کن

یار دیرین

مرا از دام خود بیرون نکن ای شور شیرینم
بکش در سایه آغوش خود ای یار دیرینم

آغوش تو

مرا به آغوش خود راه بده یک شبی
تا که فراری شود غُصه ی یک عالمی

انتظار یار

نشسته ام به دل امید می دهم
به زلفهای سیاه خویش
تِم‌
سپید می دهم
ولی
نیامدی!
حال
ببین که پیر شدم
ازاین زیر و بم های روزگار
چو زخمه های تار
نحیف و زار
شدم

سختی رفتن

هر که از دوست برفت
چون رگ و پوست برفت

وانکه با دوست برفت
گندم از پوست برفت

بامداد رحیل

هرکه در خواب برفت
کاروان راه برفت

وانکه از حال نرفت
خواب یک باره برفت

نقش دل

هرکه یک نقش نگاشت
در دلش نقشی داشت

وانکه بر نقش نگاشت
نقشی اندر پی داشت