متن تک بیت

حکم تقدیر چنین بود که در دفتر عشق
سهم ما را زِ جهان ، حسرت دیدار کُند... 💔

قسمت اگر هست که سوزد مرا

عشق تو، خاکستر آن بیش باد

شمعی بس است ظلمت آیینه خانه را
رنگین شود ز یک گل خورشید، باغ صبح

بعید نیست که گر تو به عهد بازآیی
به عید وصل تو من خویشتن کنم قربان

غافل کند از کوتهی عمر شکایت
شب در نظر مردم بیدار بلندست

عشق دردانه‌‌ ست و من غواص و دریا میکده
سر فرو بردم در آن جا تا کجا سر برکنم

نام تو دروازه جود و سخاست

خواستن تنها به پیش تو رواست

با من چه کردی این چنین دریای آشوبم

در جامِ جانم زهر ریزی، چون عسل نوشم

به دلداری دل آمد دوان دلدار من ای دل



دلم تنها، دلم پر غم ،دلم دیوانه ی دلدار

جان به دیدارِ تو یک روز فدا خواهم کرد
تا دِگر بر نکنم دیده به هر دیداری

‍         از نگاه روی تو، دل سیر می‌گردد مگر؟
        آخر آدم با تو باشد، پیر می‌گردد مگر؟

غم که از حد بگذرد دل حسِ پیری می کند
سنِ هر کس را غمش اندازه‌ گیری می کند

گَهی گریان ، گَهی خندان
گ‍ََهی چون اَبر سرگردان
گَهی عاقل‌تر از عاقل
گَهی نادان‌تر از نادان..! ️

یار دیرین

مرا از دام خود بیرون نکن ای شور شیرینم
بکش در سایه آغوش خود ای یار دیرینم

درد دارد ؛
که خودت علتِ لبخند شوی ؛
و دلت در همه حالات پُر از غم باشد...🥺

در دیاری که در او نیست کسی یار کسی
کاش یارب که نیفتد به کسی کار کسی!

عذر می خواهم اگر دلتنگم و در هر غزل


می نــشانم در نبـــودت غـــم کنار قافیه

عید قربان است و من جان میدهم.
تو خلیلی و منم قربانی ات🌸🤍

دل به دل راه ندارد که اگر داشت ، دلت

لحظه ای یادِ من و این همه دلتنگی بود!

خویش را گم کرده‌ام در سنگلاخ زندگی ؛
هرچه می‌گردم نمی‌دانم کجا افتاده‌ام ...

چو عاشق میشدم گفتم که بردم گوهر مقصود
ندانستم که این دریا چه موج خون فشان دارد...

💔😔

شباهت من و تو هرچه بود ثابت کرد
که فصل مشترک عشق و عقل، تنهایی‌ست

ترک افیون را علاجی بهتر از تقلیل نیست
اندک اندک ز آشنایان جهان بیگانه شو...

ای نوش لب که بوسه به ما کرده ای حرام
گر خون ما چو باده بنوشی، حلال تو..!