متن قاسم رستگار

آنچه را از نا تمام، انسان کامل کرد تمام
صاحب مکتب گفت روشن در غدیر

لا فتی الی علی لا سیف الی ذوالفقار
شد شکوفا دست حیدر در ید احمد امیر

غفلت در این جماعت،فرعون را جری کرد
بشکن ستون ظلمت،بر آب زن عصا را

از سحرِ سامری ها در شهر بیمناکم
ترسم تو تا بیایی کتمان کنند خدا را

سر می رود تا سر دهد
فریاد سر را سر به سر
گر سر نباشد سر به راه
بر سینه سربار است سر