متن محمد خوشبین

مرگِ آرام

شاخه‌ها خیسِ گریه می‌لرزید
برگ‌ها از هراس می‌افتاد
هر تَبَر بویی از تو می‌آورد
هر تَرَک از دلم صدا می‌داد

زیرِ پام ریشه‌ها نفس می‌زد
گویی این خاک با تو خو کرده‌ست
گویی این باغ از همان اول
روحِ من را درون تو کرده‌ست

پُشت هر خاطره که...

آیه آمدنت

آغوش که با فاصله نازل شدنی نیست
یک آیه بیارید، دلم، دل شدنی نیست

بیهوده نکن بحث، چنین است و چنان است
این عاشق دیوانه ات عاقل شدنی نیست

باید بپذیرم که اسیرم بپذیرم
زندان پدر سوخته منزل شدنی نیست

من با غم دوریت، مگر می شود ای...